Branża kompozytów ma własny język — pełen skrótów i angielskich nazw. Najważniejsze pojęcia zebrane są w jednym słowniku kompozytów, z krótkimi definicjami i odnośnikami do artykułów, które opisują je szerzej.
A–D
Aramid — włókno syntetyczne o bardzo wysokiej odporności na uderzenia i przebicie (znane m.in. pod marką Kevlar®). Zobacz: tkaniny hybrydowe.
Autoklaw — ciśnieniowy piec do utwardzania kompozytów, najczęściej prepregów; nadciśnienie zmniejsza porowatość laminatu. Zobacz: prepreg.
Breather (włóknina odpowietrzająca) — materiał pod workiem próżniowym, który rozprowadza podciśnienie po powierzchni laminatu.
CFRP — ang. carbon fibre reinforced polymer; tworzywo wzmacniane włóknem węglowym, potocznie „carbon”.
Debulking — wstępne dociśnięcie warstw (zwykle prepregu) pod próżnią w trakcie układania, aby usunąć powietrze.
Delaminacja — rozwarstwienie laminatu, czyli oddzielenie się warstw; częsty skutek uderzenia. Zobacz: jak rozpoznać uszkodzenie.
Dotwardzanie — wygrzewanie utwardzonego laminatu w podwyższonej temperaturze w celu poprawy właściwości i odporności cieplnej.
E–K
Forged carbon — kompozyt z krótkich, ciętych włókien węglowych prasowanych z żywicą; ma marmurkowy wygląd. Zobacz: prasowanie na zimno.
Forma — narzędzie, w którym powstaje element kompozytowy; odwzorowuje jego kształt i powierzchnię. Zobacz: jak powstaje forma.
GFRP — tworzywo wzmacniane włóknem szklanym, potocznie „laminat szklany”.
Gramatura — masa metra kwadratowego tkaniny w g/m². Zobacz: 3K, 12K i gramatura.
Infuzja — metoda, w której żywica jest zasysana pod próżnią do suchego zbrojenia. Zobacz: infuzja żywicy.
K (1K, 3K, 12K) — liczba tysięcy filamentów w wiązce włókna węglowego.
Kompozyt — materiał złożony z co najmniej dwóch składników o różnych właściwościach; w kompozytach polimerowych są to włókna i żywica.
L–P
Laminat — materiał złożony z warstw zbrojenia przesyconych żywicą.
Laminowanie na mokro — ręczne przesycanie zbrojenia żywicą w otwartej formie. Zobacz: laminowanie ręczne.
Mata — zbrojenie z chaotycznie ułożonych, ciętych włókien (najczęściej szklanych), połączonych lepiszczem.
Model (wzorzec) — dokładny kształt elementu, z którego zdejmuje się formę.
NCF (tkanina multiaksjalna) — kilka warstw prostych włókien pod różnymi kątami, zszytych razem. Zobacz: sploty tkanin.
OOA (out-of-autoclave) — prepregi przeznaczone do utwardzania bez autoklawu, pod workiem próżniowym w piecu.
Peel ply (tkanina odrywalna) — tkanina układana na laminacie i zrywana po utwardzeniu; zostawia powierzchnię gotową do klejenia lub malowania.
Pochylenie (kąt wyjęcia) — nachylenie ścianek elementu, które umożliwia wyjęcie go z formy. Zobacz: projektowanie części z kompozytu.
Prepreg — tkanina fabrycznie przesycona żywicą, utwardzana w podwyższonej temperaturze. Zobacz: prepreg.
Przekładka (sandwich) — konstrukcja z dwóch cienkich okładzin laminatu i lekkiego rdzenia między nimi; bardzo sztywna przy małej masie.
R–Ż
Rdzeń — lekki materiał w konstrukcji przekładkowej, np. pianka PVC lub plaster miodu.
RTM — wtrysk żywicy pod ciśnieniem do zamkniętej, dwuczęściowej formy z suchym zbrojeniem.
Splot — sposób przeplatania wiązek w tkaninie: płócienny, skośny (twill), atłasowy. Zobacz: sploty tkanin węglowych.
Środek rozdzielający — wosk lub preparat nanoszony na formę, aby element dało się z niej wyjąć.
Tg (temperatura zeszklenia) — temperatura, powyżej której żywica mięknie i traci sztywność. Zobacz: żywice do kompozytów.
UD (tkanina jednokierunkowa) — zbrojenie z włóknami biegnącymi w jednym kierunku.
Udział włókna — procentowa zawartość włókien w laminacie; im wyższa, tym zwykle lżejszy i mocniejszy element. Zobacz: porównanie technologii.
Worek próżniowy — szczelna folia, pod którą wytwarza się podciśnienie dociskające laminat do formy. Zobacz: laminowanie z workiem próżniowym.
Zbrojenie — włókna (tkaniny, maty, taśmy) odpowiadające za wytrzymałość kompozytu.
Żelkot — pierwsza, zewnętrzna warstwa żywicy w formie, tworząca gładką i odporną powierzchnię elementu.
