Materiał formy dobiera się do technologii, liczby sztuk i wymagań co do dokładności. Forma na jeden prototyp i forma do produkcji setek elementów w podwyższonej temperaturze to zupełnie inne narzędzia. Poniżej porównanie najczęściej stosowanych materiałów na formy do kompozytów.

Formy z laminatu szklanego

Najpopularniejsze formy w produkcji małych i średnich serii. Wykonuje się je z żelkotu narzędziowego i laminatu szklanego na żywicy poliestrowej, winyloestrowej lub epoksydowej (proces opisuje artykuł jak powstaje forma do laminowania). Są stosunkowo tanie, łatwe w naprawie i sprawdzają się w laminowaniu ręcznym i infuzji. Do pracy w wyższych temperaturach potrzebne są żywice narzędziowe o podwyższonej odporności cieplnej.

Formy z włókna węglowego

Wykonywane z prepregów narzędziowych lub laminatu węglowego na żywicy wysokotemperaturowej. Mają bardzo małą rozszerzalność cieplną — zbliżoną do elementów z carbonu — dzięki czemu element i forma „pracują” w temperaturze tak samo. To ważne przy utwardzaniu prepregów i przy elementach o wysokich wymaganiach wymiarowych. Są jednak wyraźnie droższe.

Formy aluminiowe

Frezowane CNC, bardzo dokładne i trwałe, dobrze przewodzą ciepło — elementy szybciej się nagrzewają i stygną. Aluminium ma jednak dużą rozszerzalność cieplną, znacznie większą niż laminat węglowy. Przy utwardzaniu w podwyższonej temperaturze trzeba to uwzględnić już w projekcie formy, inaczej wymiary elementu po ostygnięciu będą się różnić.

Formy stalowe

Stosowane głównie w prasowaniu na gorąco i produkcji wielkoseryjnej (np. SMC). Bardzo trwałe, ale drogie i ciężkie — opłacają się przy dużych seriach.

Formy z MDF lub bloków modelarskich

Model frezowany z MDF lub bloku modelarskiego, uszczelniony i zabezpieczony, może bezpośrednio posłużyć jako forma. To szybkie i tanie rozwiązanie na prototyp albo kilka sztuk — ale forma szybciej się zużywa i ma ograniczoną odporność na temperaturę.

Formy silikonowe

Elastyczne formy do małych elementów o złożonych kształtach, z podcięciami, które w sztywnej formie wymagałyby wielu części. Silikon stosuje się też jako elastyczne rdzenie i worki dociskowe wielokrotnego użytku.

Formy drukowane 3D

Druk 3D pozwala szybko wykonać formę do prototypu bez frezowania. Wydruk wymaga jednak starannego wykończenia i uszczelnienia powierzchni, a zwykłe tworzywa mają ograniczoną odporność na temperaturę i próżnię. To dobre rozwiązanie na etapie prób, rzadziej na produkcję.

Porównanie materiałów na formy

MateriałKosztTrwałośćOdporność na temperaturęTypowe zastosowanie
Laminat szklanyniski–średnidobrazależna od żywicylaminowanie ręczne, infuzja, małe i średnie serie
Laminat węglowywysokidobrawysokaprepregi, elementy precyzyjne
Aluminiumwysokibardzo dobrawysokaprecyzyjne elementy, prepregi, prasowanie
Stalbardzo wysokinajwyższawysokaprasowanie na gorąco, duże serie
MDF / blok modelarskiniskiniskaniskaprototypy, pojedyncze sztuki
Silikonśredniśredniaśredniamałe elementy z podcięciami, rdzenie
Druk 3Dniskiniskazależna od tworzywaprototypy, próby

Jak wybrać materiał formy?

  1. Technologia — w jakiej temperaturze i pod jakim ciśnieniem będzie pracować forma (porównanie technologii).
  2. Liczba sztuk — im więcej, tym bardziej opłaca się trwalsza forma.
  3. Wymagana dokładność — przy elementach precyzyjnych liczy się stabilność wymiarowa i rozszerzalność cieplna formy.
  4. Budżet i termin — prosta forma na prototyp może powstać szybciej i taniej, a trwałą formę produkcyjną wykonuje się dopiero po zatwierdzeniu kształtu.

Najczęstsze pytania

Jaka forma jest najtańsza?

Przy jednej lub kilku sztukach — forma wykonana bezpośrednio z uszczelnionego MDF, bloku modelarskiego albo wydruku 3D. Przy serii taniej wychodzi trwalsza forma kompozytowa.

Czy do prepregów można użyć formy z laminatu szklanego?

Tylko jeśli została wykonana z żywic narzędziowych przystosowanych do temperatury utwardzania prepregu. Zwykła forma poliestrowa do laminowania na mokro się do tego nie nadaje.

Dlaczego rozszerzalność cieplna formy ma znaczenie?

Bo przy utwardzaniu w podwyższonej temperaturze forma i element zmieniają wymiary. Jeśli robią to w różnym stopniu, element po ostygnięciu może mieć inne wymiary niż zakładano lub naprężenia wewnętrzne.